خودکشی را نمیتوان به یک علت منفرد یا یک تصمیم ناگهانی تقلیل داد؛ این پدیده در بسیاری از موارد حاصل برهمکنش پیچیده عوامل روانشناختی، خانوادگی، اجتماعی و محیطی است و پیشگیری مؤثر از آن نیازمند شناسایی بهموقع نشانههای هشدار، ارزیابی تخصصی خطر، مداخله در بحران، استمرار حمایت پس از بحران و ایجاد دسترسی آسان به خدمات سلامت روان است؛ رویکردی که جایگاه اورژانس اجتماعی و خط ۱۲۳ را از یک خدمت واکنشی به یکی از حلقههای مهم نظام پیشگیری و مداخله اجتماعی تبدیل میکند.
روانشناس بالینی با تأکید بر ماهیت پیچیده، چندلایه و چندعاملی پدیده خودکشی، «شنیدن فعالانه و بدون قضاوت»، ایجاد فضایی امن برای بیان احساسات و نگرانیها و همچنین تسهیل دسترسی به خدمات و حمایتهای تخصصی روانشناختی و روانپزشکی را از مهمترین و مؤثرترین اقدامات پیشگیرانه برشمرد.