به گزارش پایگاه خبری سپهر روان، پژوهش جدیدی که در نخستین روز از اوت ۲۰۲۶ منتشر شده، نگاه تازهای به پدیدهی رایج تعللورزی تحصیلی دارد و ابعاد پنهان آن را در بستر محیط مدرسه و ویژگیهای فردی دانشآموزان بررسی کرده است.
این مطالعه که توسط گروهی از پژوهشگران ایتالیایی انجام شده، نشان میدهد که تعللورزی صرفاً یک مشکل فردی در مدیریت زمان نیست، بلکه بهشدت تحت تأثیر جو حاکم بر مدرسه و نگرش دانشآموز به یادگیری قرار دارد .
یافتههای کلیدی پژوهش:
۱. نقش جو مدرسه: پژوهش نشان داده است که ابعاد مختلف جو مدرسه از جمله حمایت معلم، احساس تعلق به مدرسه، وضوح قوانین، و تأیید تنوع، همگی با کاهش تعللورزی ارتباط منفی و معناداری دارند. به عبارت دیگر، هرچه دانشآموزان محیط مدرسه را حمایتگرانهتر و منعطفتر درک کنند، کمتر به بهانهتراشی و عقبانداختن وظایف تحصیلی روی میآورند .
۲. الگوهای رفتار یادگیری: پژوهشگران دو الگوی اصلی را شناسایی کردند:
-
جهتگیری تسلطی (Mastery Orientation): دانشآموزانی که یادگیری را برای خود ارزشمند میدانند و شکست را فرصتی برای رشد میبینند، تعللورزی کمتری دارند.
-
درماندگی آموختهشده (Learned Helplessness): دانشآموزانی که خود را ناتوان در تأثیرگذاری بر نتایج تحصیلی میدانند، بیشتر در دام تعلل میافتند .
۳. مسیرهای تأثیر غیرمستقیم: این پژوهش نشان میدهد که تعللورزی و احساس تأیید تنوع (Affirming Diversity) بهعنوان متغیرهای میانجی، ارتباط بین الگوهای رفتار یادگیری و موفقیت تحصیلی را توضیح میدهند .
اهمیت این یافته برای نظام آموزشی:
این پژوهش بر اهمیت ایجاد فضایی حمایتگرا و منعطف در مدارس تأکید دارد. به گفتهی پژوهشگران، مدارسی که به روابط انسانی، تنوع و حمایت از دانشآموزان توجه میکنند، نهتنها تعللورزی را کاهش میدهند، بلکه مشارکت و موفقیت تحصیلی را نیز افزایش میدهند .
دسترسی به مقاله اصلی:
علاقهمندان به مطالعهی کامل این پژوهش میتوانند از طریق لینک مستقیم زیر به مقاله دسترسی پیدا کنند:
🔗 لینک مقاله در نشریه:
https://www.mdpi.com/2254-9625/16/8/113
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0