بهداشت خواب؛ از پرهیزهای سنتی تا فناوری‌های نوین و تأثیر آن بر سلامت روان

تازه‌ترین پژوهش‌های بین‌المللی در حوزه خواب، تصویر تازه‌ای از بهداشت خواب ترسیم کرده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که منظم بودن زمان خواب، حتی از میزان آن مهم‌تر است و فناوری‌های نوینی مانند دستگاه‌های پوشیدنی و تحریک عصبی بسته‌حلقه، مرزهای تازه‌ای در درمان اختلالات خواب گشوده‌اند.

به گزارش سپهر روان، خواب یکی از مهم‌ترین ارکان سلامت جسمی و روانی است و تازه‌ترین دستاوردهای علمی، درک ما را از این پدیده حیاتی متحول کرده است. از شناخت مکانیسم‌های پنهان مغز در طول خواب تا فناوری‌های نوپدید برای بهبود کیفیت آن، حوزه بهداشت خواب با سرعتی بی‌سابقه در حال پیشرفت است.

اهمیت نظم خواب؛ از کمیت تا کیفیت

یکی از مهم‌ترین یافته‌های اخیر، نتایج یک مطالعه گسترده بر روی ۱۰۰ هزار نفر از شرکت‌کنندگان بانک زیستی انگلستان است. این پژوهش نشان می‌دهد که ثبات و نظم در زمان خواب، تأثیر بسیار بیشتری بر سلامت روان و پیشگیری از اختلالات روانی دارد تا صرفاً میزان ساعات خواب .

به عبارت دیگر، کسی که هر شب سر یک ساعت مشخص می‌خوابد و سر یک ساعت مشخص بیدار می‌شود، حتی اگر میانگین ساعات خواب او کمتر از ۸ ساعت باشد، در معرض خطر کمتری برای ابتلا به اختلالات روانی قرار دارد تا کسی که ۸ ساعت می‌خوابد اما زمان آن نامنظم و متغیر است. بر اساس این تحقیق، رعایت یک برنامه خواب منظم به مدت حداقل ۷ ساعت در شب، می‌تواند میزان بروز اختلالات روانی را در جمعیت تا ۲۳ درصد کاهش دهد .

همچنین مشخص شد که رفتارهای آخر هفته که باعث به هم ریختن نظم خواب می‌شوند، یکی از عوامل اصلی تهدیدکننده برنامه منظم خواب هستند و بیش از ۲۵ درصد از افراد، نظم خواب خود را در شب‌های آخر هفته بر هم می‌زنند که این امر خطر ابتلا به اختلالات روانی را تا ۱۰ درصد افزایش می‌دهد .

بهداشت خواب در افراد مبتلا به بی‌خوابی مزمن

در پژوهشی دیگر که بر روی نزدیک به ۳۰۰۰ نفر انجام شده، مشخص شد که بیش از نیمی از افراد مبتلا به بی‌خوابی مزمن (۵۵ درصد) از عدم ورزش منظم رنج می‌برند. همچنین ۳۶ درصد از این افراد در طول روز به اندازه کافی در معرض نور طبیعی خورشید قرار نمی‌گیرند و ۲۸ تا ۳۸ درصد نیز برنامه خواب نامنظمی دارند .

جالب آنکه برخلاف باور عمومی، مصرف کافئین (۲۶ درصد) و الکل (۱۱ درصد) در این گروه، شیوع کمتری نسبت به عوامل ذکر شده داشت. این یافته نشان می‌دهد که در آموزش بهداشت خواب به افراد مبتلا به بی‌خوابی مزمن، بهتر است به جای پرداختن به همه موارد به صورت کلی، بر مشکلات اختصاصی هر فرد متمرکز شد . همچنین، حوزه «رفتارهای مرتبط با برانگیختگی» که شامل فعالیت‌های ذهنی و هیجانی پیش از خواب است، ممکن است فراتر از آموزش ساده بهداشت خواب باشد و نیازمند رویکردهای تخصصی‌تر مانند درمان شناختی-رفتاری بی‌خوابی (CBT-I) باشد .

فناوری‌های نوین در خدمت خواب

در حوزه فناوری، دستاوردهای چشمگیری رخ داده است:

۱. دستگاه پوشیدنی نرم و بی‌سیم: محققان دانشگاه فناوری جورجیا، دستگاهی نرم، بی‌سیم و غیرتهاجمی ساخته‌اند که با استفاده از فناوری نور مادون‌قرمز، تغییرات فیزیولوژیکی مرتبط با خواب و سلامت مغز را در خانه و محیط طبیعی رصد می‌کند . این دستگاه می‌تواند به پژوهش در مورد سیستم «گلیمفاتیک» یا زدودهنده مواد زائد مغز در طول خواب کمک شایانی کند .

۲. دستگاه بازخورد فعال دستی: مطالعه‌ای بر روی ۸۰ نفر نشان داده است که دستگاه «اسلیپ‌کاگنی» (SleepCogni)، یک دستگاه دستی با بازخورد فعال، به طور قابل‌توجهی شدت بی‌خوابی را در افراد مبتلا به بی‌خوابی مزمن کاهش داده و کیفیت خواب را بهبود بخشیده است .

۳. تحریک عصبی بسته‌حلقه: مقاله‌ای مروری از دانشگاه جانز‌هاپکینز به بررسی رویکردهای نوظهور مانند تحریک عصبی بسته‌حلقه پرداخته است. در این روش، سیستم‌ها با ریتم‌های طبیعی مغز در طول خواب تعامل پویا دارند و با استفاده از تحریکات شنیداری یا الکتریکی دقیق و به‌هنگام، امواج آهسته و دوک‌های خوابی را که برای تثبیت حافظه حیاتی هستند، تقویت می‌کنند .

۴. داروی جدید ورنورکسانت: در حوزه دارودرمانی، داروی جدیدی به نام ورنورکسانت (Vornorexant) با مکانیسم آنتاگونیست گیرنده دوگانه اورکسین، با نیمه‌عمر کوتاه طراحی شده است. این دارو در کارآزمایی‌های بالینی، تأثیر قابل‌توجهی در آغاز و تداوم خواب بدون ایجاد عوارض باقیمانده در صبح نشان داده است .

ارتباط سبک‌های دلبستگی و بهداشت خواب

پژوهشی جالب از دانشگاه بریستول نشان می‌دهد که سبک‌های دلبستگی ناایمن (اضطرابی و اجتنابی) با بهداشت خواب ضعیف‌تر و کیفیت خواب پایین‌تر مرتبط هستند . به عبارت دیگر، افرادی که در روابط عاطفی خود دچار اضطراب یا اجتناب هستند، بیشتر در معرض عادات نامناسب خواب قرار دارند که این خود به نوبه خود کیفیت خواب را کاهش می‌دهد. این یافته، ضرورت توجه به عوامل روانی عمیق‌تر در کنار توصیه‌های معمول بهداشت خواب را آشکار می‌سازد .

نتیجه‌گیری:

بهداشت خواب فراتر از چند توصیه ساده درباره نخوردن کافئین یا خاموش کردن گوشی است. تازه‌ترین دستاوردهای علمی بر نظم‌پذیری، فعالیت بدنی، نور کافی در طول روز، و حتی عوامل روانی عمیق‌تر مانند سبک دلبستگی تأکید دارند. هم‌زمان، فناوری‌های نوین از دستگاه‌های پوشیدنی گرفته تا تحریک عصبی و داروهای هوشمند، پنجره‌های امیدوارکننده‌ای را برای افرادی که از اختلالات خواب رنج می‌برند، گشوده‌اند. سپهر روان توصیه می‌کند که برای بهبود کیفیت خواب، علاوه بر رعایت اصول بهداشت خواب، در صورت تداوم مشکل، حتماً به متخصصان حوزه خواب مراجعه شود.